امام علی(ع) می فرمایند: خوش گمانی بنده به خدای سبحان به اندازه امید اوست به خدا، پس هر کس امید زیاد به فضل و رحمت خداوند داشته باشد خوش گمانی او به خدا بیشتر و هر کس ناامیدتر باشد بدگمان تر است. خوش گمانی از بالاترین خصلت ها و بزرگترین نعمتهاست، راحه القلب و سلامه الدین" باعث آسایش دل و سلامتی دین است" از انسان مثبت اندیش دیگران اندیشه بد و تشویش خاطر ندارند و این امر سلامتی دین را دربردارد. امام باقر(ع) فرمودند: در کتاب علی(ع) دیدم که رسول خدا(ص) بالای منبر خویش فرمودند:
سوگند به خدایی که جز او شایسته پرستش نیست، به هیچ مومنی هرگز خیر دنیا و آخرت داده نشد جز به سبب خوش بینی اش به خدا و امیدواریش به او و حسن خلقش و باز ایستادن از غیبت مومن.