شیرین چو شکر تو باش شاکر          شاکر هر دم شکر ستاند
شکر از شکرست آستین پر              تا بر سر شاکران فشاند
تلخش چو بنوشی و بخندی             در ذات تو تلخیی نماند

مولوی » دیوان شمس » غزلیات